...Daarmee gaat de periode waarin ik zit gepaard. Elke dag is een waar avontuur. Niets is meer het zelfde sinds ik argeloos een oproep via twitter deed of er mensen waren die wilden meewerken aan het boekenfestijn. Inmiddels HET BOEKENFESTIJN  met hoofdletters!

Het idee van het boekenfestijn ontstond spontaan. Een leuke manier om het boek wat ik schreef onder de aandacht te brengen. Het past ook nog eens mooi bij de activiteiten die ik voor het coachtrainer platform organiseer. Wat wil ik nog meer? Ik trek het allemaal op een hoger plan dacht ik stiekem. En zo geschiede.

Toen ik in augustus van dit jaar mijn boek “Veranderingen, geïnspireerd door het onvermijdelijke” presenteerde gebeurde er iets bijzonders. Ik had met dit boek twee jaar terug de bedoeling gehad om het het fundament van mijn coachingspraktijk te laten zijn. Dat is het ook wel geworden, alleen is de vormgeving van die praktijk totaal anders geworden. Ik had het zo niet kunnen verzinnen in maart 2008 toen ik begon met schrijven. Ik werd destijds beperkt door enorme onzekerheid over de toekomst. Ik kon en wilde toen niet over grenzen heen kijken die ik nu dagelijks met het grootste gemak kan en mag verleggen!

De titel van mijn boek is pas aan het einde van het schrijfproces ontstaan. Ik wist pas hoe het ging heten toen ik voelde dat ik enorm veel sneller dan ik voor mogelijk had gehouden was ontwikkeld. Dat proces voltrok zich juist, of zelfs dankzij, door de veranderingen die het onvermijdelijke in het leven te weeg brengt.

Mogelijkheden blijken inderdaad, zoals veel goeroes ons vertellen, veel en veel groter te zijn dan ik voor kon stellen. Ik werk op dit moment niet meer 1 op 1 met een cliënt. Mijn huidige werk concentreert zich op het verbinden van vakgenoten met elkaar en laat op deze manier kennis maar vooral inzicht rouleren en vermeerderen. Het is fijn om te merken dat ik een soort motor heb gebouwd waar anderen gebruik van willen maken. Ik word er regelmatig stil van. Mag ik dit echt doen? Is dit de bedoeling? Wat is dit is dit leuk!

Afgelopen week ontmoette ik een man die ik nooit eerder had gezien. Hij vroeg me zonder inleiding of ik wist dat mijn innerlijke vuurtje heel krachtig brandt? Ik was nogal beduusd. Wat bedoelde deze man? Hij zei ook nog, net voordat hij weer verder ging, dat ik goed bezig was en vooral niet moest stoppen met mijn plannen als ik soms twijfel of emotioneel ben. Toen was hij weer weg…

Twijfelen doe ik namelijk heel regelmatig en ik ervaar het leven af en toe als een emotionele rollercoaster. Het oorspronkelijke plan is zo veranderd dat ik soms vrees dat ik verdwaal. Dat geeft nieuwe onzekerheid met alle twijfels van dien. Maar na de ontmoeting met deze onbekende man voel ik het weer: ik ga gewoon lekker mee met de stroom! Dat heeft me tot nu toe nooit in 7 sloten tegelijk laten lopen dus dat zal in de toekomst ook wel niet gebeuren. En wat dan nog? Ik kan tenslotte zwemmen!