Als iemand honger heeft kun je beter een hengel geven dan een vis.

Dat is geen nieuws. In het geheel niet zelfs. Toch ben ik, scherper gesteld: is mijn ego, in het “vis geven” beland.

Ik word boos op mezelf, hoe kon ik in Gods’ hemelsnaam zo ongelofelijk stom zijn.....

Ik schrik op, want zit boos worden op mezelf niet in dezelfde categorie "egotripperij" als het vis geven dat ik deed? Boos worden op wat of wie dan ook is een oordeel dat slechts bruikbaar om een persoonlijke grens te voelen en te herkennen. Door die grens te herkennen kun je op tijd terug naar de essentie keren. Daar is geen dualiteit. Blijven hangen in boosheid is het ego voeden. Het oordeel van goed en kwaad diepere groeven laten maken zodat het nog moeilijker wordt om los van die paradoxen te komen.

Blijven hangen in boosheid helpt dus in elk geval niet om voor te bereiden op de collectieve ontwikkeling die we doormaken als maatschappij. Daar waar tegenstellingen steeds minder zullen gaan voorkomen. Hoe kom ik hier weer los van?

Ik vind mezelf, totaal verstrikt, terug in het visnet dat ik beter weg had kunnen geven om die ander te leren vissen. Er breekt een glimlach door als dit beeld zich aandient. Humor en lichtheid blijkt voor mij altijd de sleutel die deuren opent. Ik moet in al mijn boosheid weer lachen vanuit mijn buik. Dan komen onvermijdelijk de tranen. Het doet ook pijn in mijn hart om te voelen hoe mijn ego me afleidt van dat wat ik te doen heb. Maar verwijten naar mezelf dat ik dat heb laten gebeuren passen niet en zijn niet meer nodig troost mijn essentie mijn ego ruimhartig. Die laatste sputtert nog even heftig tegen. "Je moet opkomen voor jezelf", redeneert het nog in een uiterste poging mij terug in de boosheid te trekken.

Ja, dat klopt. Ik kom ook voor mezelf op. Door mijn grens te herkennen en me terug te trekken naar positief uitdagend terrein.

Op het moment dat dit zich afspeelt krijg ik een mail binnen met de eerste ontwerpen voor het CoachTrainer Seizoensmagazine. PRACHTIG! Ik zou haast vergeten dat het co-creëren en het pay it forward model zo voedend zijn voor de collectieve ontwikkelingen. Mijn focus was even helemaal weg.

Wat een zegen dat ik op tijd een signaal kreeg. En wat en zegen dat ik het herkende!

Ik zou het prachtig vinden als we in de loop van augustus de groep co-creators compleet hebben. Vertel het dus zeker door!