Ik lees een leuke tip via Esther Hasselman die zij weer vond in Psychologie Magazine. Ik neem de tip graag over en ga er mee aan de slag.

Vraag verschillende mensen om drie sterke punten van je te benoemen en haal er de rode draad uit. Deze rode draad geeft je inspiratie om je plan voor het komende jaar te maken.

Want er is niks leukers en eigenlijk ook niks makkelijker dan om je sterke kanten uit te bouwen tenslotte. In het kader van benoemen wat je wilt en niet wat je niet wilt, lijkt het mij sowieso veel fijner om het positieve uit te lichten zodat het optimaal uit de verf komt.

2011 stond in het teken van het leren lostalen van controle, ik had het er in mijn vorige blog al over. Hoe meer ik hiermee bezig ben geweest hoe meer ik ontdekte dat het nog wel uitgaat van iets negatiefs. Controle loslaten is iets afleren, iets niet meer doen omdat het je in het heden niet meer biedt wat het je in het verleden heeft geboden. Ik heb gezocht naar wat er aan de andere kant van de lijn tegenover staat omdat ik gemerkt heb dat het loslaten van controle mij steeds beter af gaat. Klaar voor een volgende stap dus!

Voor mij is dat de positieve andere kant de eenvoud omarmen. Steeds weer concludeer ik dat alles in de natuur als vanzelfsprekend geregeld is. Alles is gewoon goed zoals het is. Ik merk dat als ik hier meer op ga letten dat ik vanzelf ook de eenvoudige oplossingen, die er echt altijd zijn, ook sneller ontdek. Ploeteren wat ik in het verleden vaak deed, wordt hierdoor overbodig.

Iets aparts overkomt me toch bij het formuleren van de intenties voor 2012. Ik wil steeds zeggen wat ik wil vanuit mijn kracht, maar toch blijf ik de neiging houden om tussen haakjes te zetten wat ik dus niet meer wil. Alsof het universum niet begrijpt dat als ik zeg dat ik wil leven vanuit liefde ik dus de angst wil laten voor wat het is. Er zijn immers maar twee drijfveren om vanuit te handelen. Waar angst verdwijnt kan alleen liefde de ruimte opvullen. Wat een arrogantie van mij om dat te willen toelichten… Mijn controledrift is toch nog veel dieper ingesleten dan ik dacht dus…

Ik moet erkennen: ik voel me onzeker, leeg, zelfs incompleet als ik, de angst voorbij ga en gewoon alleen maar zeg wat ik wil. De liefde voelt onwennig, het is een ontontgonnen terrein.

Een heel verhaal heb ik daarom toch weer geschreven over wat ik wil in 2012. Vooral het beschrijvende proces waarvan ik denk dat er nodig is om daar te komen is indrukwekkend qua lengte van de tekst. Stappenplannen en logische volgordes staan beschreven tot in detail… Tot mijn schrik ziet het er nogal ingewikkeld uit. Eerst dit en dan dat, want anders lukt het niet… Erger nog, dan gaat het mis… Veel, zelfs heel veel, controle nodig om dit zo, op deze manier uit te voeren...

Terwijl wat ik wil simpel is te formuleren: In 2012 open ik met mijn partner een Bed en Breakfast in Nederland. Dat is alles wat gezegd moet worden, want de energie die ik in deze zin heb gestuurd geeft alles dat er nodig is om dit te realiseren. Ik ben een realist, ik weet dat er tussenstappen nodig zijn.  Ik ben slim, ik kan dus anticiperen op de omstandigheden en ontwikkelingen. Want ik heb van het leven allang geleerd dat de vorm waarin wensen worden vervult totaal anders kan zijn dat je verstandelijk kunt bedenken.

Ik laat alles en ik geniet van de rijkdom die eenvoud meebrengt. Ik ervaar hoe en in welke stappen het allemaal zal gebeuren vanaf NU.

Hulp is welkom, dus voor wie sterke kanten van mij wil noemen? Ik hou me van harte aanbevolen!